ELİF (Şefik’e) : Sağlıcakla kal, yavrum. ŞEFİK (Çekingen): Otursaydın Elif Ana… ŞÜKRÜ : Bak, senden doğmadığı hâlde ana der sana oğlum. ELİF : Nasıl oturayım, Şefik oğlum, kovulmaktan beter oldum. Allah’ın emrini Peygamberin kavlini takmayan umursar mı bencileyin bir kul parçasını? ŞEFİK : Aman Elif Hala, başımız üzre yerin var! Bizler ana biliriz seni, öyle severiz. Bu parça aşağıdaki tiyatro türlerinin hangisinden alınmış olabilir?
Dram
Komedi
Trajedi
Meddah